Toen en nu

‘Een twee drie’, geloof het of niet maar ik dans de sirtaki. Ik sta arm in arm met de inwoners van het dorpje Kato Asites. Ik ben uitgenodigd voor een avond vol traditie. Een glimlach staat op mijn gezicht en ook op die van mijn buurman Nikos. Na een dansrondje ga ik met hem aan tafel zitten en in gebrekkig Engels, en het betere handen-en-voeten-werk, vertelt hij me over de tradities en de kracht van dit zonnige eiland. En alsof het toeval ons een handje wil helpen, blijkt Nikos eigenaar te zijn van vier appartementen. ‘Asion Lithos: ruimte, rust én traditie’, lacht hij.

En uiteraard laat ik me graag onderdompelen in de sfeer van dit eiland dus de volgende ochtend sta ik bij het krieken van de dag bij hem voor de deur. ‘Welkom!’ Al gauw zie ik: Asion Lithos ademt het Griekse leven. De twee prachtige villa’s zijn gebouwd van traditioneel natuursteen en het hout dat hier al eeuwen zo gebruikt wordt. In beide villa’s vind je twee ruime appartementen die zijn ingericht in traditionele stijl, met comfort en gezelligheid. Zoals een open haard, houten meubels en genoeg plek voor iedereen. ‘Je kunt ook twee appartementen als één villa huren, want hier zijn de families groot en tijd samen is belangrijk.’

Even later zit ik samen met de man die me gister de sirtaki leerde aan het zwembad. ‘Yamas!’ We drinken ouzo en kijken trots uit over de vallei. En dan bedenk ik me: ik wil nog veel meer over dit eiland te weten komen. En Asion Lithos? Dat wordt zeker weten mijn thuisbasis.