Location, location!

Ik dacht dat ik onderweg was naar de eeuwenoude trots van de stad, gelegen boven op de kleine berg. Maar wat ik toen niet wist, en nu wel, was dat ik nóg een trots zou ontdekken. Mijn trots. En die bleek niet óp de berg te liggen, maar aan de voet van de heuvel. Ik werd verrast door de Olive Press Residence.

Die ochtend liep ik door Molivos over de stadskeitjes en in de schaduw van de wijnranken. Achter me dansten de kleurrijke bootjes in de haven mee op het tempo van het water. Even bleef ik staan en lachte. Ik was onderweg naar het eeuwenoude kasteel bovenin het schilderachtige stadje. En toen ik daar aankwam, gebeurde het: niet het magistrale uitzicht benam me de adem, nee. Het was het huis onderaan de heuvel. Het was haar prachtlocatie middenin het eeuwenoude centrum. Het waren de groene luikjes en het zwembad dat schitterende in de zon.

En nu sta ik buiten adem in de tuin van de Olive Press Residence, de plek die ik van boven zag. Zie ik daar Yiannis? ‘Ik had het kunnen weten,’ lach ik. En nu zie ik het: deze plek is overduidelijk van zijn hand met strand, stad en rust dichtbij elkaar. ‘Location, location!’ lacht hij. Yiannis, haastig als altijd, geeft me een sleutel. ‘Ik wachtte op de dag dat je het zou ontdekken, maar zo snel!’ Ik open de deur van mijn appartement: de stijl binnen is traditioneel en smaakvol. Ruimte en comfort, met het prachtige Molivos in mijn achtertuin en ook het kasteel kijkt met me mee. Ik glimlach en bedank de grote trots op de berg die me vandaag me deze toplocatie in het mooie Molivos schonk. En daar ben ik best een beetje trots op.