Vandaag 14°

Wind NO 2

Zon 35%

‘Het eiland heeft echt álles te bieden’, zei mijn goede vriend Kostas. Ik glimlachte nog, want tja, dat heb ik eerder gehoord. Maar toch reisde ik dol van geluk af naar het eiland waar ik stiekem al veel droomverhalen over had gehoord. Over de ontelbare mooie druivengaarden (‘Proef vooral de wereldberoemde Samoswijn’), de olijfbomen die charmant over het eiland waken, de dennenbomen en bloeiende weelde op de heuvels. Over hoe je in de namiddag wegdroomt in het bos van het rivierdal Platanakia bij het gezang van de nachtegalen. En ook dit: hoe de heldere zee de overtreffende trap van azuurblauw bereikt (‘Het is een bounty eiland maar dan Grieks’). Ik bruiste van de energie toen ik aankwam, want zo mooi als het in mijn gedachten was: hoe was het er echt?

Alles waar ik over droomde, bleek waar, meer dan waar. Ik wandelde in de zon door schilderachtige Griekse dorpjes waar iedereen altijd vriendelijk is. De ouzo in Stavrinides met de oude dorpsbewoners was onvergetelijk. Maar ook in Samos-Stad of Pythagorion met hun boulevards en levendigheid was ik niet weg te slaan. En ook daar zag ik altijd weer die azuurblauwe zee sereen dobberen aan de horizon. ‘Het verleden bewijst de rijkdom van het eiland’ en ook dat bleek waar. De mythes van Hera, ontelbaar veel zuilen, aquaducten, ruïnes en eeuwenoude grotten, de geboorteplek van Pythagoras… ‘Herinner je je nog de wiskundeles van vroeger?’ ‘a2+b2 = c2.’, fluisterde ik zacht.

En nu kijk ik uit over Samos-Stad en de omringende eilandjes. Ik heb de driehonderd treden genomen naar de Profitis Ilias. Het blauwwitte kapelletje schittert in de zon. Ik denk aan de woorden van Kostas. Dit eiland heeft álles. Alle droomverhalen bleken waar. Echt waar.