Een oase van rust

Ik was onderweg van San Gimignano naar Siena en het begon alweer te schemeren. Na een dag vol indrukwekkende gebouwen en prachtige uitzichten, was ik eigenlijk wel een beetje moe. Ik had niet zo’n zin om in de stad te overnachten. Dus was ik opzoek naar bordjes en kleine zijstraatjes.

Net voor het dorpje Monteriggioni zag ik een bordje ‘Borgo San Luigi” staan. Het was een rustige en onverharde weg. Dit kon wel eens leiden naar een plekje waar ik nu zo naar verlang. Lekker rustig en comfortabel.

Ik reed verder onder de cipressen door, toen ik links de entree zag. Precies wat ik zocht. Voor me lag een 17e eeuws palazzo omringt door een schitterend, Toscaans parklandschap. Ik verblijf vaak op kleinschaligere logeeradresjes, maar ondanks dat Borgo San Luigi iets groter aandoet, straalt hij toch ook veel warmte en gezelligheid uit.

Naast een ruime, authentieke kamer met een adembenemend uitzicht op de wijngaarden en heuvellandschappen, is er ook een uitstekend restaurant en een groot zwembad. Je kunt hier zoveel doen en beleven. Morgen wil ik Toscane gaan verkennen. Maar hoe? Zal ik per fiets of te voet er op uittrekken? Of toch per paard? Het kan namelijk allemaal. Ik beslis morgen wel. Nu eerst even genieten van een heerlijke, Toscaanse maaltijd in het restaurant.