Een tijdloos dorpje

Ik ontmoette Giovanni in Milaan tijdens een van mijn vele stedentrips. Ik zat met mijn vriend Marcello in een restaurantje van een heerlijke pasta met zeevruchten te smullen en ondertussen was ik druk aan het vertellen over mijn nieuwe liefde Toscane en alle ontdekkingen die ik daar al had gedaan.

Giovanni, die aan het tafeltje naast ons zat, viel me in de rede toen hij hoorde dat ik de volgende dag naar Toscane af zou reizen en nog op zoek was naar een hotelletje. Of ik wel eens gehoord had van het middeleeuwse dorpje Gello: negen huizen en een kerkje, bovenop een heuvel en midden in het betoverende Toscaanse landschap…

Giovanni, professor aan de universiteit van Milaan, kocht in 1963 het grootste deel van het verlaten dorpje Gello op. Met veel respect voor de originele structuur en bouwstijl renoveerde hij de huizen één voor één en maakte er een charmante, bijna mystieke plek van voor rustzoekers zoals ik. Het lijkt er echt alsof de tijd heeft stilgestaan, alsof de tijd er zelfs helemaal niet bestaat. De drie oude broodovens van het dorpje staan er nog steeds, het voormalige schooltje dat ik van Giovanni huurde zag eruit alsof de dorpskinderen elk moment weer naar binnen konden rennen en dan dat uitzicht! Zo bijzonder, dat vergeet je nooit meer.