De Spaanse schone

‘Gezegend is hij die niets verwacht, want hij zal nooit teleurgesteld worden.’ Ik lach: vandaag ontdekte ik weer de wijsheid van deze Engelse schrijver. Want zodra je de poorten van Casas Las Mayoralas binnenloopt, word je verrast door de echte Spaanse schoonheid.

Met sommige mensen klikt het gewoon, zoals met Antionio Pastor, één van de eigenaren van Casas las Mayorales. We zitten bij het restaurant en vandaag neemt hij me mee voor hét Andalusie-gevoel. ‘Je zult het zien, proeven en ervaren’, had hij gezegd. En ik geef toe: het Spaanse bloed stroomt al behoorlijk door mijn aderen. We begonnen de dag bij zijn huisjes. De vrijstaande bungalows zijn ingericht in authentiek Spaanse sferen: de zonnige kleuren, het donkere hout, de open haard. Buiten prijken de ligstoelen, het privézwembad schitterde in de zon en het glooiende landschap stond garant voor vele uren turen. ‘Ken je het verhaal achter onze beroemde Pata Negra?’ vroeg hij me net. ‘Alleen de hammen van de varkens die in hun laatste groeifase met eikels en grassen van de vrije natuur zijn gevoed, mogen Jamón Ibérico de Bellota of Paleta Ibérica de Bellota worden genoemd.’ Even later likte ik letterlijk mijn vingers af bij deze heerlijke ham.
‘Kom’, Antionio staat op en rustig lopen we naar het Vinuela meer. ‘Wat een prachtige natuur in mijn achtertuin’, zucht ik. Antionio kijkt me lachend aan, want hij had meteen door dat ik hier voorlopig nog wel even blijf. De zon zakt langzaam weg aan het einde van het meer. Ik zucht van Spaans geluk. Andalusië blijft me verbazen. Wat zou de dag van morgen brengen? Vraag ik me af. Ik glimlach en nee, ik heb geen verwachtingen.