Mooi ver en toch dichtbij

Slingerweggetjes: ik ben er dol op. Vooral omdat ik het echte landleven vaak alleen via zo’n weggetje vind. Deze week had ik behoefte aan rust, maar ik twijfelde ook, want de bruisende kant van Catalonië maakte ook de energie in me wakker. Toch besloot ik niet de slingerweg te nemen. En meteen had ik spijt. Maar niet voor lang, want dankzij mijn nieuwe weg ontdekte ik El Mas Borrell: een prachtige masía uit 1619. De ligging: op het rustige Catalaanse platteland en vlakbij de zee én Girona.

Als ik aan kom rijden, staat eigenaresse Nuria me op te wachten. Verbaasd kijk ik om me heen. Nog niet zo lang geleden heb ik de snelweg verlaten en binnen no time ben ik midden in het echte landleven beland, zónder slingerweg! ‘De rust voelt zich hier thuis, net als de natuur. Dus dan kan de mens dat ook!’ Ik merk het meteen: Nuria is heel gastvrij. ‘BBQ je vanavond mee?’ Ik glimlach en knik: in de grote tuin wachten de hangmatten en het zwembad. Nuria vertelt over hoe de boerderij werd gerestaureerd en nu drie knusse appartementen en een studio rijker is. Eenmaal binnen strijk ik over de eeuwenoude dikke muren, voel de ruimte en ook de rustieke meubels zijn perfect.
‘Het leuke is: verderop kun je nog zoveel doen!’ Ik zie mezelf wiegen in de hangmat, een windje steekt op, het plattelandsleven leeft in stilte. De ultieme staat van tranquilo. ‘Ik ga voorlopig nergens heen!’ lach ik. Misschien omdat ik weet dat het binnen handbereik is? Of komt het door de magie van deze plek? Gauw zet ik mijn tas neer. De hangmat wacht en ik kan niet wachten!