Vandaag 29°

Wind ZW 2

Zon 80%

Ik hou van Spanje, maar hier zegt dat helemaal niks. De Spaanse streek Catalonië is namelijk anders. ‘Catalonië is een land in een land.’ Althans, dat zeggen de oude mannetjes met wie ik hier praat op het Plaza de la Independencia in Gerona. ‘Spanjaard? Ik ben een Catalaan!’ zeggen ze vol passie. Hun armen gaan omhoog, een klop op de borst wordt gemaakt en hun glimlach is alom aanwezig. Je ziet dat ze het menen. Trots zijn ze op hun prachtige kuststroken, hun bijzondere steden als Barcelona, Gerona en Tarragona. En wat te denken van de kleine vissersdorpjes, de bosrijke bergen en uitgestrekte natuurgebieden? Eerlijk is eerlijk: ik snap die trots wel.

De mannetjes en ik drinken ‘hun’ cava in de zon en met mijn kaart op tafel wijzen ze me de mooiste routes van ‘hun land.’ Met al het schone van Catalonië op zak zwaai ik de mannen gedag en slenter ik de rest van de dag door het schitterende en eeuwenoude Gerona. De ‘hangende’ gebouwen aan de rivier de Onyar zijn bijzonder mooi en vreemd tegelijk, de kathedraal de Santa Maria is immens en natuurlijk vergeet ik één van de badhuizen uit de 12e eeuw niet. ’s Avonds ga ik me te buiten aan embutidos en een tafel vol verse heerlijkheid. En terwijl de avondzon rood kleurt moet ik denken aan hoe de ogen van de mannetjes glommen toen ze vertelden over ‘hun’ prachtige kusten met zandstranden en rotsachtige baaitjes. Of over de uitgestrekte velden en rivierdelta’s en vergeet ook niet hun werelderfgoed! Ik krijg zoveel energie van deze plek. Morgen ga ik naar het natuurpark van Aigüestortes i Estany de Sant Maurici in het noorden en... Ik zucht en voel het ook: Catalonië: een land in een land. Ik kan niet wachten! En mijn armen gaan op z’n Catalaans trots de lucht in. Eliza