Een slokje wonderwater

Kon ik geuren maar in woorden vangen. Of via de mail versturen. Dan zou ik je laten meegenieten van de geur van landgoed El Lance: frisse lucht zoals je die zelden ervaart. Het landgoed ligt temidden van de eucalyptusbomen, waardoor elk voorbij waaiend briesje zorgt voor een heerlijke subtiele eucalyptusgeur. Maar voor geuren ben ik hier niet gekomen natuurlijk. Vanmiddag heb ik om de omgeving te verkennen de fiets gepakt vanuit El Lance. Zonder kaart fietste ik kriskras door de prachtig groene omgeving met z’n vele palm- en fruitbomen. Ik was blij toen ik, oververhit door de warme zon, het dorpje Firgas had bereikt. Aangekomen op het dorpsplein met zijn lieflijke witte huizen rondom de fontein stuitte ik onbedoeld meteen op datgene waar het dorp bekend mee is geworden: water. De natuurlijk bron van Firgas voorziet de mens al eeuwen lang van zuiver en geneeskrachtig mineraalwater. En na mijn fietstocht kon ik wel wat van dat wonderwater gebruiken! Met een paar flesjes mee in mijn rugzak keerde ik na een stevige maaltijd in de plaatselijke taverne weer terug naar het landgoed. Nu de avond is gevallen, zit ik onder de sterrenhemel in de stilte van de tuinen van El Lance. Ik sluit mijn ogen, geniet van de geur van het eucalyptusbos en neem nog een slokje wonderwater.