Het andere genieten

Tijdens een wandeling in het Timanfaya National Park kwam ik Sofie en Wilma tegen. Zij waren al een tijdje op Lanzarote en vertelden me dat ik -als visliefhebber- beslist het dorpje El Golfo moest bezoeken. Diezelfde avond nog begaf ik me naar het gezellige dorpje, dat eigenlijk niet veel meer bleek te zijn dan één straat vol met visrestaurants. Al snel had ik een restaurant gevonden waar ik me tegoed deed aan een heerlijke plaatselijke specialiteit. En dan die zonsondergang... hier wilde ik wel even blijven: dit smaakte naar meer! Ik vroeg de ober of hij nog een leuke slaapplek wist in El Golfo. Dat kon wel eens lastig worden in deze tijd van het jaar, aangezien het dorp maar over één hotel beschikt: Hotelito del Golfo. Ik kon het allicht proberen, en ging op pad. Aan het begin van de straat vond ik wat ik zocht: het Hotelito del Golfo was oorspronkelijk alleen een restaurant, maar is uitgebreid tot een hotel. Comfortabel en charmant: precies wat ik nodig had. Ik had geluk, er was nog een kamertje met zeezicht beschikbaar. Het gaf me een heerlijk gevoel te weten dat ik nog een hele week mocht blijven. En zo kon ik heerlijk wegdromen, wetend dat al mijn wensen werkelijkheid geworden waren.