Als ik vleugels had...

‘Zie je die eilanden?’ Leunend over de balkonrand van mijn appartement geniet ik van het spectaculaire uitzicht. Anna wijst op twee eilanden vlak voor de kust. ‘Daar zou in de oudheid een muzikale strijd tussen de Muzen en Sirenen hebben plaatsgevonden’. Ik heb er meteen een voorstelling bij: een grootste competitie, met eilandbewoners van alle hoeken - wat moet dat indrukwekkend zijn geweest! Vooral het moment dat de Muzen, gefrustreerd door hun verlies zichzelf de vleugels van het lijf trokken en ze hoog in de lucht gooiden. De vleugels kwamen neer op de plaats waar nu het dorp ligt; vandaar de naam Aptera Apartments, wat zonder vleugels betekent. ‘Maar moet jij niet eens uitpakken Eliza?’

Ik ben helemaal in mijn sas: wat een prachtig plekje heb ik hier gevonden! Leuke karakteristieke witte appartementen, fris en licht van binnen, met een typische kretaanse inrichting. En het uitzicht vanaf mijn balkon heeft alles; ruig berglandschap aan de ene kant en een baai aan de ander kant – geweldig! Mijn oog valt ineens op een stoffig oud boek op het nachtkastje. ‘Crete Mythology’ mompel ik, ‘interessant!’

Vijf minuten later lig ik met het oude boek op een ligstoel bij het zwembad. Ik waan me eeuwen terug, in een grot waar Zeus als kleine baby werd verborgen en opgevoed door nimfen, ik zie de stier van Kreta die getemd wordt door Herakles... En de platen over de Muzen en Sirenen zijn geweldig! Hoewel ik me had voorgenomen om deze vakantie alleen te luieren, ben ik ineens vol energie om de plekken te gaan ontdekken waar deze oude verhalen hebben gespeeld. Had ìk die vleugels maar gevangen, daar had ik wel raad mee geweten...