Kijken en geloven

Het eeuwenoude hotel Relais Villa Belpoggio ligt prachtig op de heuvel en kijkt vredig uit over haar omgeving. Er is hier zoveel te ontdekken, bedenk ik me als ik via slingerweggetjes het kleine hotel bereik. Florence bijvoorbeeld of de Arno vallei met de beekjes en de bergen van Chianti in de verte. Ook over de lokale keuken heb ik smaakmakende verhalen gehoord.

Eigenaresse Maria staat me op te wachten met zelfgemaakte chocoladetaart en een pot thee. ‘Eerst kijken, dan geloven’ zegt ze en neemt me mee over het terrein van haar zo geliefde hotel. Ik haal diep adem. Wat een stilte! De middeleeuwse villa in typische Toscaanse stijl is gebouwd op de overblijfselen van een uitkijktoren. En wat is dat? ‘Ons eigen eeuwenoude kerkje.’ Ik ben nieuwsgierig want nog nooit eerder zag ik een kerkje bij een hotel. Maar Maria loopt rustig door en al gauw ontdek ik dat elke steen hier een mooie geschiedenis bewaard. ‘Villa Belpoggio is 300 jaar oud en was ooit ook een klooster.’ We lopen langs de bibliotheek, het restaurant dat verstopt zit in een sfeervolle grot en de prachtige tuin. Vredig, dat is het hier.

‘En nu is het tijd voor taart.’ Samen gaan we zitten op de Toscaanse stoeltjes. De stilte omarmt, net als het uitzicht over de heuvels. De citroenen hangen rustig aan de bomen in de zon. Alife and kicking, zo voel ik me. Het zwembad aan de achterkant van het huis heeft ook zo’n grote tuin met panoramisch uitzicht.

Voorlopig ga ik alleen vanuit Maria’s stoelen de omgeving ontdekken en bekijken, bedenk ik me. De versgebakken chocoladetaart smelt in mijn mond en ik droom weg in de verte.